ਆਕਲੈਂਡ (NZ Punjabi News) — Air New Zealand ਦੀਆਂ ਉਡਾਣਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਉਬਲੀ ਹੋਈ ਲੌਲੀ (boiled lolly) ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
2005 ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਕੋਸਟ ਜਾ ਰਹੀ Air New Zealand ਦੀ ਇੱਕ ਫਲਾਈਟ ਦੌਰਾਨ ਧੀਰੂ ਭਿਖਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਂ ਇਹ ਲੌਲੀਆਂ ਖੁਦ ਬਣਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ Air New Zealand ਨੂੰ ਸਪਲਾਈ ਕਰਾਂਗਾ।”
ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਸੰਭਵ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਧੀਰੂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 1984 ਵਿੱਚ Horners Confectionery ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਲੌਲੀ ਫੈਕਟਰੀ ਖਰੀਦ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਆਕਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਨੌਂ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਧੀਰੂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀਨਾ ਭਿਖਾ ਕੋਲ ਇੰਨੇ ਹੀ ਪੈਸੇ ਸਨ ਕਿ ਉਹ Waikato ਦੇ ਛੋਟੇ ਕਸਬੇ Te Kuiti ਵਿੱਚ ਇਹ ਲੌਲੀ ਫੈਕਟਰੀ ਖਰੀਦ ਸਕਣ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਲੌਲੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਤਜਰਬਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਧੀਰੂ ਨੂੰ ਆਟੋਮੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ Horners ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕੈਂਡੀ ਕੇਨ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਲ ਕਰਨ, ਖਿੱਚਣ ਅਤੇ ਕੱਟਣ ਤੱਕ ਦਾ ਕੰਮ ਹੱਥੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਲੌਲੀ ਦੇ ਸਟਿਕ ਵੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਪਰ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਅ ਆਏ ਅਤੇ ਸਸਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਮਦ ਨਾਲ Horners ਲਗਭਗ ਬੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਕਗਾਰ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਧੀਰੂ ਨੇ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ। 1989 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਕੈਂਡੀ ਕੇਨ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪੈਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਮੰਗਵਾਈ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਤਪਾਦਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾ ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆਂ।
ਕੁਝ ਹੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ Horners ਨੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਅਤੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਕੈਂਡੀ ਕੇਨ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਕੜ ਬਣਾ ਲਈ।
ਧੀਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ, ਜੋ ਹੁਣ 37 ਸਾਲ ਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਨੂੰ “ਫੈਕਟਰੀ ਕਿਡ” ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਫੈਕਟਰੀ ਦੇ ਫਰਸ਼ ’ਤੇ ਟਰਾਈਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕੈਂਡੀ ਕੇਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਟਰੇ ਲੈ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਸਨ।
ਜਦੋਂ Te Kuiti ਦੀ ਫੈਕਟਰੀ ਛੋਟੀ ਪੈਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਬਾਥਰੂਮ ਤੱਕ ਢਾਹੁਣੇ ਪਏ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ 1999 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਆਕਲੈਂਡ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਹੁਣ ਇਸ ਭਾਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ Air New Zealand ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੌਲੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਚੁੱਕੀ ਹੈ—ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਜੋ 2005 ਦੀ ਇੱਕ ਫਲਾਈਟ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਹੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
